خدایا!

تو را شکر می کنم که به من چشمی دادی که زیبایی های دنیا را ببینم و درک زیبایی را به من رحمت کردی تا آنجا که زیبایی هایت را و پرستش زیبایی را جزیی از پرستش ذاتت بدانم...

خدایا!

تو مرا عشق کردی که در قلب عشاق بسوزم. تو مرا اشک کردی که در چشم یتیمان بجوشم. تو مرا آه کردی که از سینه بینوایان و دردمندان به آسمان صعود کنم. تو مرا فریاد کردی که کلمه حق را هر چه رساتر برابرجباران اعلام نمایم. تو مرا در دریای مصیبت و بلا غرق کردی و در کویر فقر و حرمان تنهایی سوزاندی...

خدایا!

تو پوچی لذات زودگذر را عیان نمودی٬ تو ناپایداری روزگار را نشان دادی.

لذت مبارزه را چشاندی. ارزش شهادت را آموختی.

شهید مصطفی چمران